کتاب تهوع

اثر ژان پل سارتر از انتشارات بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه - مترجم: محمدرضا پارسایار-دهه 1930 میلادی

تهوع داستان آنتوان Roquentin، یک نویسنده فرانسوی است که در وجود خود وحشت زده است. در قالب اثر خاطره انگیز، او بی رحمانه هر احساس و احساس خود را فهرست می کند. افکار او به یک احساس غرورآمیز و غم انگیز تهوع که منجر به انتشار در ناحیه چپ چسبنده، در پایین زمان ما و زمان سوزن های بنفش و صندلی های صندلی شکسته می شود، منجر می شود.

برنده جایزه نوبل سال نو در ادبیات سال 1964 (هرچند که حاضر به پذیرش آن نشد)، ژان -Paul Sartre، فیلسوف، منتقد، رمان نویس و نمایشنامه نویس، جایگاه ویژه ای در جهان نامه های فرانسوی دارد. La Nausée ، اولین و بهترین رمان او، نقطه عطفی در داستان تخیلی و کار کلیدی قرن بیستم است.


خرید کتاب تهوع
جستجوی کتاب تهوع در گودریدز

معرفی کتاب تهوع از نگاه کاربران
سومین بار خوش شانس ... من همیشه ترجیح دادم کار آلبر کامو را در مورد موضوع اگزیستانسیالیسم مطرح کنم. این به من سه تلاش برای خواندن تهوع را به پایان رسانده است. در حالی که من فقط کامو را سریعا هضم کردم. این رمان کوچک بدون شک یک کار مهم و ضروری برای اهداف فلسفی است. من به یاد دارم خواندن کاموث Stranger و Sartres تهوع برگشت به عقب، به طرز شبیه به برخی از روش ها، در دیگران، غریبه هفته ها طول می کشد، تهوع تردید دور. اما به هر دلیلی، این بار در مورد همه چیز فقط کلیک شده است. شاید او به خواندن عصر عقلی کمک کند تا نهایتا او را درک کند. واقعیت این است که من طرفدار سیمون دوبووور هستم باید به دنبال سارتر در نور بهتر باشم؛ پس از آن او در طول روزهای خلاقانه خود در دانشگاه به سر می برد. آنها از شرکت هر یک از دیگران لذت می برند و این نشان می دهد که مردان و زنان می توانند دوست خوبی بدون تبدیل شدن به عاشقان شوند. سارتر، نویسنده و استاد فلسفه قطعا خود را در تاریخ ادبی تعبیه کرده است و می گوید که او می تواند به عنوان کافکا فرانسوی از هدیه او برای بیان وحشت موقعیت های فکری خاصی، اگر آن را بر خلاف نویسندگان \"دیوار بزرگ چین\"، به طور کامل به مسائل اخلاقی خارجی نمی انداخت. کافکا همیشه معنای زندگی را مورد سوال قرار داد. سارتر فقط واقعیت وجود را مورد سوال قرار می دهد که یک نظم واقعیت بسیار فوری تر از تفکر انسانی و اجتماعی زندگی است که در این قسمت از زندگی است. «دلتنگی»، مجله آنتوان روکونتین، رمان تنهایی مطلق، تنهایی که باعث احساس ناراحتی من شد. این چیزی نیست جز نتیجه های معنوی تنهایی. آنها با محکم بودن تفکر و بیان، که بدون شک به نظر اکثر خوانندگان تحمل نمی شود، تحلیل می شود. حالا نور، یک رمان نویس فلسفی از نظم اول را می بینم. از آنجا که ولتر، ما می دانیم که در فرانسه رمان فلسفی سبک ژانر است، نه دور از افسانه. ادبیات سارتر هیچ رابطه ای با این سبک نومیدانه ندارد، اما این ایده بسیار خوبی را درباره ادبیات مربوط به فلسفه اگزیستانسیالیست می دهد. قانون مردی که دقیقا به تنهایی نیست، ترس از هیچ چیز نیست، بلکه ترس از وجود است. این کشف ما را دور می اندازد.اگر اولین رمانش کار بدون راه حل بود، منظور من آن است که هیچ راه حل هایی برای جهان از راه کارهای اصلی داستایوفسکی باز نمی شود، شاید بدون پیروزی موفقیت آمیز باشد. اما با آخرین صفحات â € œNauseaâ € یک کتاب بدون راه حل نیست. ژان پل سارتر که در طول رمان نقاشی یک شهر بزرگ بورژوایی از کاریکاتورهای اجتماعی را نقاشی می کند و هدیه ای به عنوان یک رماننویس دارد که بیش از حد دقیق و بی رحمانه است و نمی تواند منجر به رسوایی بزرگی شود، نه به طور کامل به واقعیت، واقعیت من ترجیح می دهم که ببینم. کار منحصر به فردی که من در طول فضای زمان به آن افتخار می کنم.

مشاهده لینک اصلی
Ogier P. (@ self-taught man @) نماد همه چیز است که با فرایند اجتماعی شدن اشتباه گرفته شده است. تهوع ما را در وضعیتی قرار می دهد که ما باید از خودمان بپرسیم: دانش به خاطر دانش یک روش عاقلانه برای صرف زندگی است؛ یا می توانید از حقایق بی اهمیت (مثلا نمایش بازی ها) مطلع شوید و هیچ چیز درباره کسی که شما را نمی داند - یک زندگی نیست زیرا دانش مهم تر است.

مشاهده لینک اصلی
من این کتاب را در زمانی که من 17 ساله بودم در ارتش نجات پیدا کردم، من هیچ نظری درباره سارتر نداشتم، من فقط توصیفی در پشت را دوست داشتم و آن را واقعا افسرده بودم که در آن زمان بود. من سعی کردم آن را برای پنج سال آینده بخوانم ولی هرگز نمیتوانستم از ده صفحات اول گذشته بخوانم، زیرا فقط به من خیره شد. سرانجام آن را وقتی که من از کالج فارغ التحصیل شدم خواندم. من خوشحالم که این مدت طولانی است، زیرا فکر نمی کنم تا آن زمان شوخی می کردم. من خیلی خوشحالم که شروع به گوش دادن به اسم تا زمانی که من از مدرسه عالی نبودم. مثل اینکه من فقط قبل از آن زمان در نظر گرفتم. حالا من به اسکیت ها گوش می دهم تا خودم را تشویق کنم. اگر این را بدست آورید، این کتاب را دوست دارید.

مشاهده لینک اصلی
تجزیه و تحلیل مختصر و احتمالا نادرست آنتوان روکونتین Antoine Roquentin، یک فرد 30 ساله فرانسوی، در Bouville، یک مورخ آماتور و کاردول، زندگی می کند. سارتر روی این شخصیت تمرکز کرد، در ظاهر بی اهمیت و بدون تجدید نظر، خستگی، پوچی که فلسفه اگزیستانسیالیسم او را نشان می دهد. روکوتنین با دانستن نومیدی خود، یک کیسه استخوانی بدون هدف، ناامید شده است. او از وجود خود شکایت می کند، آن را رد می کند و دانش خود را نسبت به بدبختی و نادانی خود را خنثی می کند، باعث می شود او همان چیزی را که او تهدید می نامد و خود را در یک سینه پر از معنا و سرنوشت خود بسته باشد. @ من فکر می کنم ما همه اینجا هستیم، خوردن و نوشیدن برای حفظ ارزش قیمتی ما و هیچ چیز، هیچ چیز، هیچ دلیلی برای وجود @ وجود دارد.\nRoquentin به دلیل کمبود زندگی غیرمستقیم از اشیاء و همان افراد نفرت انگیز است. او به هیچ چیز اعتقاد ندارد، تنها چیزی که او می بیند و چیزی که او نمی بیند ارزش مطالعه ندارد. از طریق چشمان ما، بیشتر از ضمیمههای جهان بدون هیچگونه کارکردی برای دوره طبیعی زمان است، و ناتوانی آنها در پیدا کردن معنا، خود را در رنج خود تحمل می کند، اما این احساس ، شايد افزونگي، با تحقق يعني تحقق آن است که خود توسعه آن به هيچ وجه سبب ناديده گرفتن شعله وجود آن نمي شود. او با نفرت از وجود او وجود دارد. روکتینین همچنین از افکار خود، احساسات و وجدان خود متنفر است و در عین حال آن را تشویق می کند که او متنفر است. پارادوکس وجودی که آن را به جنون محکوم می کند. یک حلقه از نفرت که شرایط او را به وجود می آورد و او را پر از جوهر می کند که تهوع را تسکین می دهد، احساس رفتن در برابر صفر. من وجود دارد زیرا فکر می کنم ... و نمی توانم فکر کنم. در این لحظه ی لحظه ای، آن را ترسناک می دانم - اگر من وجود داشته باشد، به خاطر اینکه من وحشت زده هستم.\nRoquentin در مارک های Rollebon جایگزین برای وجود او بود. یک فرد مرده، که دیگر از لحاظ جسمی وجود ندارد، نقش خود را فریب می دهد. این ممکن است تغییر نقش باشد. روکتین می دهد که بدن فیزیکی بدنش به Rollebon می رسد و Rollebon مسئول آن است که آن را با معنای پر کنید. وقتی Roquentin از Rollebon خسته می شود، زندگی اش کاملا پوچ و غرق می شود:M. از Rollebon شریک من بود: او به من نیاز داشت، و من نیاز داشتم که او احساس من بودن @ را نداشته باشد.\nRoquentin وجود را به عنوان یک بسته بندی خلطی که فاقد دلیل در داخل است را می بیند. سرزندگی او او را محکوم می کند تا چیزی برای زندگی پیدا کند. تحت چشم انداز گودال های فاسد، سبیل پر از خرده نان، دندان های زرد و کفش های پوشیده، او هیچ چیز را برای آن ارزش است که برای ادامه تنفس ارزش دارد. با این حال، این به خاطر عدم تمایل وی به جستجوی مفهوم بیشتر و پنهان است. و در اینجا، به نظر من، وظیفه انسان گرایان، به اصطلاح Self-taught، به ویژه در ناهار است که آنها در کنار یکدیگر در یکی از رستوران ها برگزار می کنند. انسان گرایان مردانی را که در قسمت های خود جدا شده اند و در هر بخش خاصی از کل آنها را دوست دارند. این معنای عشق را به خود اختصاص می دهد و به همین دلیل زندگی را به هر فردی می دهد. Roquentin در دفاع از خود اعلام می کند که این سیستم پیگیری یک علامت بزرگ، ناظر دقیق آن معنای بزرگتر را پرده برمی دارد: \"این همانند پروردگار پشت سر شما است، آب آشامیدنی ویشی . من فکر می کنم شما در او مرد بالغ، مرد بالغ که با شجاعت به سوی فروپاشی او می پیوندد و به دنبال ظاهر خود می افتد، او را دوست دارد زیرا او نمی خواهد خود را ترک کند. \"او دقیقا می گوید، من را متهم می کند. و شما نمی بینید که او یک خوک است؟\nRoquentin به نظر می رسد خود را به عنوان صاحب حقیقت مطلق اعلام می کند. نه تنها احساس می کند خالی و در داخل یک چاه سیاه است، اما معتقد است که این سیاه چاله تنها توسط اشغال شده است. برای او، مردم در رستوران های او مکرر نادیده گرفتن پوچ بودن وجود دارد، آنها تنها پیاده از Nothingness که خشم خود را در جهل خود. این Roquentin را در جای نه تنها خستگی، بلکه غرور و نه تنها غرور، بلکه همچنین تنهایی و ناآگاهی قرار می دهد و این که او از خستگی او خنده دارد. روکتین یک مرد است که از دانش او خوشش می آید و کسانی را که نمی فهمند اشتراک گذاری می کنند، دقیق تر آنهایی که نادیده گرفتن واقعیت موجود را نادیده می گیرند. این را می بینیم که نمونه ای از آن را ذکر می کنیم، زمانی که Roquentin در رستوران Camille تماشا می کند مردی با ابعاد کلاسیک: دکتر می خواهد آن را باور کند، من می خواهم واقعیت غیر قابل انعطاف را پنهان کنم؛ که تنها، بدون دانش، بدون گذشته، با هوش است که خالی است و بدن در تجزیه. به همین دلیل است که او ساخته شده است، ثابت، و همچنین کم کم خلوص خود را از جبران خسارت: او گفته می شود پیشرفت. و قادر به ایستادن چشم خود در آینه ها، چهره ی مخملی کاداور تلاش می کند که باور کند که او درس های تجربه را جذاب کرده است.\nروکووینین توهم مرد را می فهمد، او می داند که این فرد از وضعیت او آگاه نیست، بدون اینکه واقعا آن را بداند. Roquentin به راحتی از درک و درک، از خود خارج می شود

مشاهده لینک اصلی
ترس، اضطراب، درد و رنج، آزادی و فریب دادن خود ... این شرایط انسانی است که برای شما وجود دارد. هیچ چیز مهم نیست. زندگی بی معنی است. زندگی بی معنی است زندگی خالی است. مجبور میشویم این را دوباره بچرخانیم تا سرم را به اطراف بچرخانیم.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب تهوع


 کتاب کیفر آتش (برج بابل)
 کتاب منم کلودیوس
 کتاب به خدای ناشناس
 کتاب تهوع
 کتاب خواستگاری به سبک روستایی
 کتاب عنکبوت